भवभान

अस्तित्व नभी नसुनी आहे
तृष्णेस सदा मृगजळ दाहे
असलेले भासे धुक्यापरी
भवभान हरपुनी मन पाहे

ओलांडुन सीमा क्षितीजाच्या
छायेत विसावे स्वस्थ कुणी
नेसून रात्र सजते अवनी
चांदणे टिपुर संपन्न खणी

तिमिरात मौन घन भावुकसे
अस्वस्थ रमल पाऊल ठसे
स्पर्शता खुणा विरते सारे
वनवास श्वास हे असे कसे ?

......... अज्ञात