Tuesday, 10 April 2012

तो

तो पोखरतोय आतून.............
उत्खननातून;
एकेक कविता बाहेर काढतोय..............

कींमती जगणं आणि जगण्याची किंमत
ह्यांची तौलनिक मिमांसा करतोय...............

खर्‍या खोट्याची
आपल्या परक्याची
रुजवात घालून देण्यासाठी आलाय तो....................

आयुष्यभराच्या ओळखीचे;
परिचय झालेत त्या निमित्ताने.................
मुखवट्यापलिकडचे चेहरे
दृष्टीपथात आलेत...........

झटताहेत सर्वच कर्तव्यापोटी
आपापली कामे सांभाळून....................
कुणी; जणीव करून देताहेत आल्याची;
एक उपचार म्हणून................

खरं तर आता कार्य थांबलंय................
उपयुक्तताही संपलीय.................
अस्तित्व आहे ते केवळ;
कुणाच्यातरी कपाळावरच्या सौभाग्यापुरतं............

मात्र तिळतिळ तुटतोय जीव
एका कवितेचा...............
जी गर्भात आहे पण जन्म घेऊ शकत नाही...........

आता त्याला सोबत फक्त दोघांचीच.........
थिजलेल्या डोळ्यांआड;
स्पंदनात गुदमरलेल्या कवितेची...........
आणि
अणुरेणूंशी निखळ तादात्म्य पावलेल्या
जिवलग कँसरची........................

...........................अज्ञात

No comments:

Post a Comment